Ψυχικές Δυσκολίες

Κανένας δεν ξεκινάει σκεπτόμενος: «Χμμμ, όλα αυτά τα συμπτώματα υποδηλώνουν ότι μάλλον έχω Γενικευμένη Αγχώδη Διαταραχή». Ή «Ίσως και να είναι τελικά Μείζονα Καταθλιπτική Διαταραχή».

Οι περισσότεροι απλώς ξεκινούν να παρατηρούν ότι κάτι δεν πάει καλά. Νιώθουν ιδιαίτερα καταβεβλημένοι σε καταστάσεις που παλαιότερα ούτε που θα τους άγγιζαν. Υπεραναλύουν και κολλούν με πράγματα που έχουν γίνει πολύ καιρό πριν. Αντιδρούν με τρόπους που τους φαίνονται διαφορετικοί και «περίεργοι». Και άλλες φορές μοιάζει διαχειρίσιμο, άλλες φορές όμως, κυριαρχεί εντελώς.

Πώς εμφανίζονται οι ψυχικές δυσκολίες στην πραγματικότητα

Δεν υπάρχει συγκεκριμένη συνταγή.

Για κάποιους, ξεκινάει με ένα ξαφνικό κύμα πανικού που έρχεται από το πουθενά. Για άλλους, είναι μια συνεχής ένταση και ένα άγχος γύρω από θέματα υγείας, επαγγελματικά ή ακαδημαϊκά ζητήματα, ή γενικότερα για το μέλλον. Μερικές φορές είναι μια λούπα από την οποία δεν μπορείς να ξεφύγεις. Η ίδια σκέψη, ξανά και ξανά, κολλάει και δεν φεύγει, όσο κι αν προσπαθείς να την ξεχάσεις και να προχωρήσεις.

Άλλοτε, οι ψυχικές δυσκολίες μπορούν να εμφανιστούν ως συνήθειες οι οποίες είναι δύσκολο να ελεγχθούν. Πράγματα στα οποία επιστρέφεις όταν είσαι κουρασμένος ή αγχωμένος, ακόμα και όταν ξέρεις ότι δεν σε βοηθούν.

Τέλος, μπορεί να είναι περίοδοι όπου όλα φαίνονται βαριά και κατατονικά. Λιγότερη ενέργεια, λιγότερο κίνητρο, λιγότερη όρεξη. Περισσότερη προσπάθεια απλώς για να λειτουργήσεις κανονικά.

Σε κάποιο σημείο, το ερώτημα αλλάζει και παύει να είναι «Τι μου συμβαίνει;». Έχει γίνει: «Γιατί μου συμβαίνει αυτό συνέχεια;»

Εδώ είναι που αλλάζουν τα πράγματα

Αυτό που βιώνεις δεν είναι απλώς μια συλλογή ξεχωριστών προβλημάτων και συμπτωμάτων. Δεν είναι απλώς πανικός ή υπερανάλυση ή πεσμένη διάθεση ή εθισμοί και άγχος.

Όλα αυτά είναι διαφορετικοί τρόποι μέσα από τους οποίους εκφράζονται τα ίδια υποκείμενα μοτίβα σου. Μοτίβα που επηρεάζουν το:

• πώς ερμηνεύεις τις καταστάσεις
• πώς αντιδράς συναισθηματικά
• τι προσδοκίες έχεις από τους άλλους
• πώς ενεργείς υπό πίεση

Γι' αυτό και η μορφή μπορεί να αλλάζει, τα συμπτώματα να διαφέρουν. Το αίσθημα όμως που βρίσκεσαι από πίσω, παραμένει οικείο.

Τι σημαίνει αυτό στην πράξη

Αυτός είναι ο λόγος που οι προσπάθειές σου να «διορθώσεις» κάθε σύμπτωμα ξεχωριστά οδηγούν μόνο σε προσωρινά αποτελέσματα. Εστιάζεις στο σύμπτωμα. Χάνεις όμως το μοτίβο. Και αυτό παραμένει.

Και τελικά, κάποια στιγμή, επιστρέφει. Με την ίδια ή κάποια ελαφρώς παραποιημένη μορφή.

Τι μπορεί να περιλαμβάνει όλο αυτό

Τα μοτίβα αυτά μπορούν να εκφραστούν μέσω διαφόρων ψυχικών εκδηλώσεων όπως: κρίσεις πανικού, άγχος υγείας, ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές, συναισθηματικό burnout, καταθλιπτική διάθεση, εθιστικές συμπεριφορές, γενικευμένο άγχος και πολλά άλλα.

Ωστόσο, το κλειδί για την θεραπεία δεν είναι η ετικέτα. Είναι το μοτίβο που τα συνδέει.

Ένας διαφορετικός τρόπος προσέγγισης

Η έμφαση, στην πραγματικότητα, δεν θα έπρεπε να βρίσκεται στην επισήμανση και στην ταμπελοποίηση αυτού που έχεις. «Έχω μείζονα κατάθλιψη. Έχω ψυχαναγκαστική διαταραχή. Αα εγώ έχω διαταραχή πανικού.» Δεν εξυπηρετεί σε τίποτα όλο αυτό. Η έμφαση πρέπει να δίνεται στην κατανόηση του πώς λειτουργεί όλη η ψυχική δυσκολία.

Όταν αρχίζεις να κατανοείς ότι όλο αυτό τελικά προκαλείται από μια αλυσίδα που περιλαμβάνει πυρηνικά μοτίβα, αντιδράσεις της στιγμής, πυροδοτητές και μηχανισμούς διατήρησης, θα είσαι σε θέση να το βλέπεις πλέον για αυτό που είναι. Μια πιο καθαρή ματιά σε αυτό που πρότερα φάνταζε ένα συναισθηματικό χάος.

Και φυσικά όταν οι συνδέσεις αυτές γίνονται ξεκάθαρες, κάτι μέσα σου αλλάζει. Σχεδόν αυτόματα. Και πλέον αυτό που κάποτε φαινόταν απρόβλεπτο αρχίζει να βγάζει νόημα. Αυτό που κάποτε φαινόταν ανυπέρβλητο γίνεται κάτι σαφώς αντιμετωπίσιμο. Από εκείνο το σημείο και μετά, οι αντιδράσεις σου δεν είναι πλέον οι ίδιες. Η ψυχική δυσκολία έχει τακτοποιηθεί.

Αν κάτι από τα παραπάνω σου φαίνεται οικείο, μπορείς να διαβάσεις για τα πακέτα συνεδριών και να κρίνεις αν μια δομημένη πρώτη συνεργασία θα ήταν χρήσιμη.